ัดงอกขึ้นมาในอัตราที่มองเห็นได้อย่างช้า ๆ
เจี้ยนเฉินใช้นิ้วของเขาเป็นกระบี่ เส้นปราณกระบี่พุ่งออกมา เช่นเดียวกับแสง มันพุ่งเข้าใส่ปากของสัตว์อสูรกลืนชีวิตโดยตรงและเจาะไปทั่วร่างกายโดยทิ้งรูขนาดเท่ากำปั้นไว้
บาดแผลเช่นนี้จะค่อนข้างหนักสำหรับผู้บ่มเพาะ แต่โดยพื้นฐานแล้วมันไม่ได้มีอะไรสำคัญเลยสำหรับสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้น ต้องขอบคุณพลังชีวิตที่มหาศาล มันไม่เพียงพอที จะทิ้งรอยขีดข่วน
มันฟื้นตัวเต็มที่อย่างรวดเร็วด้วยพลังชีวิตที่แข็งแกร่ง
แม้แต่ร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉินยังด้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบในแง่ของการฟื้นฟูพลัง
“ช่างเป็นพลังที่แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้ มันมาถึงระดับที่น่าประหลาดใจมาก” แม้แต่เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา อย่างไรก็ตามเขาไม่แปลกใจ เขารู้ว่าภูเขาโลกาแฝด พร้อมกับ สัตว์อสูรกลืนชีวิตที่นี่นั้นถูกสร้างขึ้นโดยจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้
“การฆ่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นไม่ง่ายดายเหมือนกับสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตเทพ ข้าไม่สามารถตัดพลังชีวิตของมันด้วยการโจมตี
