สัตว์อสูรกลืนชีวิตจำนวนมากหนีไปในระยะไกลเพื่อให้ห่างจากนกอินทรี
เจี้ยนเฉินนั่งบนหลังนกอินทรีอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เขาไตร่ตรองต่อไป
เนื่องจากความเป็นเอกลักษณ์ของวิญญาณของเขา เขาจึงเจอสิ่งผิดปกติเกี่ยวกับฝน แม้ว่าเขาจะไม่สามารถยืนยันอะไรได้ แต่เขาก็เริ่มสงสัยแล้วว่าฝนไม่เป็นธรรมชาติ มันน่าจะเกิดจา ากใครบางคน ฝนได้รับการปนเปื้อนจากสารแปลก ๆ เช่นกัน อาจทำให้ผลข้างเคียงของหมอกเป็นโมฆะ เป็นผลให้ทหารพลีชีพฟื้นตัว
ที่สำคัญที่สุดคือเมื่อใดก็ตามที่เจี้ยนเฉินพยายามรวบรวมสารในสายฝน มันก็จะหายไปทันที ดังนั้นฝนจึงกลายเป็นน้ำฝนปกติในมือของเขา.
เจี้ยนเฉินปฏิเสธที่จะเชื่อว่าสารนั้นมีสติปัญญาและหลีกเลี่ยงเขาโดยอัตโนมัติ เนื่องจากเป็นเช่นนั้น ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวยังคงอยู่ – ผู้เชี่ยวชาญที่มีพลังมากกว่าเจี้ยนเฉิ นกำลังควบคุมทุกอย่างอย่างลับ ๆ
เรื่องดังกล่าวคงไม่มีอะไรน่าแปลกใจหากสิ่งนี้เกิดขึ้นในโลกภายนอก แต่นี่คือโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น สถานที่ที่เต็มไปด้วยเจตจำนงสูงสุดของ จอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญา
