เคร่งขรึม
ทันทีที่ปิงยี่เชิงพูดจบก็มีอัจฉริยะอีกคนตอบกลับมาว่า “จะมีอะไรน่ากลัวอีกเล่า ? เราได้นำทหารพลีชีพจำนวนมากมากับเราซึ่งมีจำนวนที่มากเป็นประวัติการณ์และเป็นการแก้ไขความไม ม่มั่นคงทั้งหมดภายในโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น เราไม่สามารถใช้ทหารที่เสียสละอย่างถูกต้องในภูเขาโลกาแฝดได้ เนื่องจากพวกเขาไม่เหมาะสำหรับการต่อสู้กับสัตว์อสูรกลืนชีวิต แ แต่ตราบใดที่เราสามารถออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้ เราก็สามารถทำการสังหารหมู่ท่ามกลางเผ่าดาวทมิฬได้ด้วยพลังที่เรามี”
“ถูกต้อง ตราบเท่าที่เราออกจากภูเขาโลกาแฝดได้ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย ค่ายกลที่สร้างขึ้นจากทหารที่เสียสละของเราสามารถจัดการกับขั้นอสงไขยได้ เผ่าดาวทมิฬจะมีขั้นอสงไขยส สักกี่คนกัน…”
“เผ่าดาวทมิฬไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของเราเลย สิ่งที่เราควรระมัดระวังก็คือสัตว์อสูรกลืนกินชีวิตเหล่านี้ พวกมันคือคู่ต่อสู้หลักของเรา…”
…
ทุกคนสื่อสารกันทางจิต อัจฉริยะหลายคนพูดถึงเผ่าดาวทมิฬอย่างเหยียดหยาม
ผู้เช
