จินหงและกล่าวว่า “นายน้อยจินหง ปล่อยให้ข้าจัดการสัตว์อสูรกลืนกินชีวิตเอง ข้าเข้าใจกฎแห่งมิติ ข้าจึงม มีข้อได้เปรียบอย่างแท้จริงในแง่ของความเร็ว การล่อมันออกไปไม่ใช่เรื่องยากอะไร”
“แม่นางเฉียน โปรดเก็บโถงศักดิ์สิทธิ์นี้ไว้ด้วย เมื่อข้าออกไป มีโอกาสมากที่จะหลงทางที่นี่ ด้วยเหตุนี้ข้าจึงทิ้งเศษเสี้ยวพลังแห่งวิญญาณของข้าไว้ในโถงศักดิ์สิทธิ์ ถ้าข้าตาย ชิ้นส่วนจะสลายไป แต่ ถ้าข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าจะสามารถค้นหาที่อยู่ของท่านผ่านชิ้นส่วนหรือบางทีอาจตามพวกท่านทันก็ได้” ในขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาได้ดึงโถงศักดิ์สิทธิ์วัตถุเซียนที่มีคุณภาพสูงสุดออกมาและส่งให้เห อเฉียนเฉียน
หลังจากนั้นเขาก็ทิ้งฝ่ายตรงข้ามที่เป็นสัตว์อสูรกลืนกินชีวิตกลางคันทันทีและหายไปพร้อมกับแสงวาบ เขาหายไปในหมอกสลัว
“หยางยู่เทียน เจ้าต้องระวัง ข้าจะรอให้เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย” จินหงมองไปในทิศทางของเจี้ยนเฉินด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ก่อน
