นางรู้สึกได้ตลอดเวลาถึงชิ้นส่วนของพลังแห่งวิญญาณของเจี้ยนเฉินในนั้น ขณะที่นางอธิษฐานอย่างลับ ๆ
เห็นได้ชัดว่าเหอเฉียนเฉียนหวังว่าเขาจะกลับมาได้อย่างปลอดภัยเนื่องจากพลังในการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่เขาแสดง อย่างน้อยที่สุดเขาก็ยังคงเป็นสมาชิกของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เขาสามารถเพิ่มพลังให้กับเ เผ่ากระเรียนสวรรค์ในโลกสัตว์อสูรที่ร่วงหล่นได้
“ศิษย์พี่หยางยู่เทียน ข้าหวังว่าท่านจะรอด…” อัจฉริยะคนอื่น ๆ อีกมากมายต่างภาวนาให้เจี้ยนเฉินเช่นกัน พวกเขาไม่ใช่เพื่อนของเจี้ยนเฉิน แต่พวกเขาซาบซึ้งกับการเสียสละของเจี้ยนเฉิน
ห่างออกไป ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็เป็นอิสระจากข้อจำกัดทั้งหมดที่เขามีเมื่อเขาอยู่ในกลุ่ม ในที่สุดเขาก็สามารถปลดปล่อยความแข็งแกร่งได้เต็มที่ เขาล่อราชาสัตว์อสูรกลืนกินชีวิตออกไปไกล บินไปในทิศ ศทางตรงกันข้ามกับกลุ่ม
ในท้ายที่สุดเขาก็หยุดห่างจากกลุ่มหลายพันกิโลเมตรและยืนกอดอกรอ
ไม่นานลมกระโชกแรงก็มาถึง หมาป่าสีทองตัวใหญ่ปรากฏตัวต่อหน้าเ
