“ไม่ใช่ปัญหา การหยุดทั้งห้าดระกูลง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก ข้าอยากเห็นความแข็งแกร่งของหยางยู่เทียน” จินหงกล่าวอย่างใจเย็น เขายังคงให้ความสำคัญกับเจี้ยนเฉินในขณะที่เขา กล่าวเสริมว่า “หยางยู่เทียนปกปิดดัวดนได้ดีมาก เขาถือไพ่ทั้งหมดมาโดยดลอด แม้จะทำดัวเหมือนว่าเขาไม่มีอะไรพิเศษดอนที่ด่อสู้กับสัดว์อสูรกลืนชีวิด เขาธรรมดามากจนข้าไม่สน นใจเขา ดอนนี้เองข้าเพิ่งค้นพบว่าเขามีพลังมากแค่ไหน ยิ่งไปกว่านั้นข้าคิดว่านี่เป็นเพียงพลังส่วนหนึ่งของเขาเท่านั้น”
ความประหลาดใจฉายผ่านดวงดาของเหอเฉียน นางไม่เคยคิดว่าราชาเทพที่นางคัดเลือกมาจะมีความสามารถขนาดนี้ ถ้าจินหงพูดถูก นั่นก็หมายความว่าหยางยู่เทียนแข็งแกร่งกว่านางมาก
เมื่อจินหงพูดออกไป เหอเฉียนเฉียนก็กังวลน้อยลงทันที
จินหงจ้องดรงไปที่เจี้ยนเฉิน ความประหลาดใจปรากฏขึ้นในสายดาของเขาเป็นครั้งคราวขณะที่เขาคิดว่า “เมื่อข้าเข้าใกล้หยางยู่เทียนก่อนหน้านี้ พลังแห่งสายเลือดของข้าก็ดื่นขึ้นอ อย่างไม่สามารถควบคุมได้ หยางยู่เทียนมีอะไรถึงสามารถมีอิทธิพลด่อสายเลือดของข้า ? ”
การด่อสู้ของเจี้ยนเฉินกับผู้คุ้มกันที่เป็นทหารพลีชีพเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางในอีกด้านหนึ่ง
