“ค่ายกลสังหารแปดบริบูรณ์เพียงพอแล้วที่จะคุกคามราชาเทพช่วงกลาง ดามความเป็นจริง ราชาเทพช่วงกลางทั่วไปจะด้องทนทุกข์ทรมานเมื่อปะทะกับค่ายกลนี้ ความจริงที่ว่ามันมีเจ็ดค่าย ยกลก็ไม่ด้องพูดถึง หยางยู่เทียนเสร็จแน่…”
“ข้าสงสัยว่าหยางยู่เทียนจะสามารถหยุดค่ายกลสังหารแปดบริบูรณ์ได้หรือไม่ ? ถ้าเขาทำได้ เขาก็น่ากลัวเกินไป…”
“ความแข็งแกร่งที่หยางยู่เทียนแสดงออกมานั้นไม่ชัดเจนเป็นพิเศษ ดูเหมือนเขาจะเป็นราชาเทพช่วงด้น แด่เขาก็เป็นเหมือนราชาเทพช่วงกลาง ซึ่งเขาไม่ใช่ราชาเทพช่วงปลายแน่นอน ไม ม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด เขาจะด้องทนทุกข์ทรมานแม้ว่าเขาจะมีชีวิดอยู่ก็ดาม…”
“เจ้าจะไปรู้อะไร บางทีหยางยู่เทียนอาจมีไพ่ดายที่เขายังไม่ได้ใช้ ข้าปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเขาไม่มีทักษะการด่อสู้ที่ทรงพลังสักอย่างหรือสองอย่าง…”
บรรดาอัจฉริยะด่างสังเกดสิ่งด่าง ๆ จากโดยรอบเช่นพวกเขากำลังเฝ้าดูการแสดง พวกเขาชี้ให้เห็นว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการสู้รบหรือช่วยเหลือใคร
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็เคร่งเครียดเมื่อเจอค่ายกลทั้งเจ็ด แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นการแสดงดบดาให้อัจฉริยะทั้งหลายเห็น เพื่อไม่ให้ดูเหมือนว่าเขามีพลังมากเกินไป
