เจี้ยนเฉินหายตัวไปทันที เขาปรากฏตัวต่อหน้าอัจฉริยะทั้งสี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังผู้คุ้มกนของพวกเขา เขายกมือขึ้นแล้วจัดการตบ 4 ครั้ง
เพียะ ! เพียะ ! เพียะ ! เพียะ !
ด้วยเสียงที่คมชัด อัจฉริยะทั้งสี่ก็ประสบชะตากรรมเช่นเดียวกับฉู่เจี๋ย พวกเขาถูกตบอย่างไร้ความปราณี โดยใบหน้าครึ่งหนึ่งของพวกเขาเละเทะจนเป็นสีเลือด ผู้คุ้มกันที่พวกเขานำมา านั้นไร้ประโยชน์
“หยางยู่เทียน เจ้าตบพวกเราจริง ๆ…” อัจฉริยะดิ้นรนที่จะลุกขึ้นยืน เขากระอักเลือดท่วมปากและฟันหัก เขาชี้ไปที่เจี้ยนเฉินด้วยมือที่สั่นเทาขณะที่ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเลือ อดเหมือนสัตว์ร้าย
“นั่นเป็นไปไม่ได้ เราทั้งคู่เป็นราชาเทพ เขาทำให้ข้าล้มลงในการโจมตีเพียงครั้งเดียวได้อย่างไร ? ข้าแทบไม่สามารถตอบสนองได้เลย” อัจฉริยะอีก 3 คนสงบลงมาก พวกเขานึกถึงสิ งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อย่างละเอียด พวกเขารู้สึกอับอายและมีเหงื่อไหลออกมาโซมกาย
“โอ้ ไม่ ปกป้องนายน้อย…”
“ทุกคนจงฆ่าชายคนนั้น…”
ในเวลาเดียวกันเสียงร้องดังออกมาจากเหล่าทหารพลีชีพ พวกเขาทั้งหมดเริ่มเคลื่อนไหว พวกเขาดึงวัตถุเซียนที่มีคุณภาพสูงออกมาในขณะที่พวกเขาพุ่งไปที่เจี้ยนเฉิน
