เจี้ยนเฉินมองไปที่หมอกที่บดบังและขมวดคิ้วเล็กน้อย ในขณะที่เขาพบว่าเมื่อหมอกหนาขึ้นเรื่อย ๆ มันก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปเช่นกัน จริง ๆ แล้วมันกรองเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างช้า า ๆ ผ่านผิวหนัง, รูขุมขน, หรือแม้แต่ทางปอด, จากนั้นก็เข้าไปในร่างกายและกลืนกินพลังชีวิตของเขา
แม้ว่ามันจะไม่ปรากฏชัดเลย แต่ก็เพียงพอที่จะหลอกแม้แต่จินหงที่มีมรดกของจอมปราชญ์สูงสุด แต่มันก็ไม่สามารถหลอกเจี้ยนเฉินที่ไปถึงขอบเขตตั้งต้นได้ วิญญาณของเขาสัมผัสสิ่งท ที่ละเอียดอ่อนได้อย่างว่องไว
“แม่นางเฉียน หมอกนี้แปลกมาก ถ้าท่านเชื่อใจข้า ใช้พลังงานห่อหุ้มตัวเองทันที อย่าปล่อยให้หมอกเข้าใกล้ร่างกายของท่าน” เจี้ยนเฉินกล่าวกับเหอเฉียนเฉียนอย่างลับ ๆ
เหอเฉียนเฉียนหันกลับมาและจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจ อย่างไรก็ตามนางไม่ได้พูดอะไร แต่นางกลับหลับตาและพยายามที่จะสัมผัสถึงบางสิ่งบางอย่าง
เจี้ยนเฉินถอนหายใจภายในเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขารู้ว่าคำเตือนของเขาด้วยความปรารถนาดีอาจต้องมีการอธิบายบ้าง เนื่องจากราชาเทพเหล่านี้จะไม่สามารถค้นพบปัญหาที่ซ่อนอยู่ในหมอกได้
ไม่ต้องพูดถึงราชาเทพ แม้แต่ขั้นอสงไขยบางคนก็อาจไม่สามารถตรวจจับได้
