“หืม เจ้าพูดเช่นนี้มีจุดประสงค์อันใด ? เหตุใดตระกูลกรีนฟิลด์ของเจ้าจึงไม่หยุดซ่อนตัวในม่านพลังแล้วก้าวเข้าสู่ภูเขาโลกาแฝด ? ข้าอยากดูว่าจะมีใครรอดชีวิตกลับมาบ้าง ? ”
หลังจากทะเลาะกันหลายวันติดต่อกัน เจี้ยนเฉินก็รู้สึกค่อนข้างไร้ความอดทนเช่นกัน เขาพูดกับเหอเฉียนเฉียนว่า “เรารอแบบนี้ต่อไปไม่ได้ แม่นางเฉียน ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าท่านก กล้าพอที่จะข้ามภูเขาโลกาแฝดไปกับข้าหรือไม่ ? ”
“ข้ามภูเขาโลกาแฝดไปกับเจ้ารึ ? หึ เด็กคนนี้มาจากไหน ช่างเบาปัญญาถึงขั้นอยากข้ามภูเขาโลกาแฝด ? เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถทำอะไรก็ได้ที่ตัวเองต้องการในโลกสัตว์อสูรที่ร่วงหล่ นเพียงเพราะเจ้าเป็นราชาเทพรึ ? หืม,ช่างเป็นเด็กบ้าที่บุ่มบ่ามอะไรอย่างนี้” เหอเฉียนเฉียนไม่พูดอะไร, แต่ชายหนุ่มในชุดสีเหลืองกลับเดินเข้ามาและล้อเลียนเจี้ยนเฉิน.
