ในไม่ช้าก็ถึงตาของเผ่ากระเรียนสวรรค์ ทหารพลีชีพหลายร้อยคนและผู้บ่มเพาะที่ได้รับคัดเลือกอีกหลายพันคนทั้งหมดหายไปในอุโมงค์ภายใต้การนำของเหอเฉียนเฉียน
ทันทีที่เข้าไปในอุโมงค์ เจี้ยนเฉินสัมผัสถึงพลังที่น่ากลัวมาก มันจำกัด การเคลื่อนไหวของเขาอย่างไม่อาจต้านทานได้ พลังนี้กว้างใหญ่เกินไป มันน่ากลัว ไม่สามารถบอกได้อีกต่อไปว่ามันเป็นของจอมปราชญ์สูงสุดของเผ่าดาวทมิฬหรือเป็นจิตวิญญาณไม้ หรือเป็นเพราะโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น.
เจี้ยนเฉินถูกห่อหุ้มด้วยพลังทำให้รู้สึกเหมือนว่าเขาข้ามผ่านมิติและเวลาอันห่างไกล เขาสูญเสียสัมผัสทั้งหมดไปกับการไหลของเวลา ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ดูเหมือนไม่กี่วัน แต่ก็รู้สึกเหมือนเป็นปี ในที่สุดพลังรอบตัวเขาก็สั่นสะท้านและเขาก็ปรากฏตัวขึ้นในโลกที่มืดมน
เขามองไปรอบ ๆ และพบว่าเขายืนอยู่ในพื้นที่ที่เป็นป่า เหนือเขาคือทางออกสู่โลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น ดูเหมือนว่าจะเหมือนกับทางเข้าด้านบนเมืองดาวนิล มันเป็นกระแสพายุพลังงานขนาดใหญ่มาก
