าเฮายู่แยกตัวไป แต่มันก็ยังไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับนางเลย เขาจึงสงสัยว่านางทำอะไรอยู่
เขาไม่ได้ห่วงพี่สาวของเขานัก เจียงหยางหมิงเยว่ ยังไงซะน้องของเขาก็อยู่ภายใต้การปกป้องของผู้พิทักษ์ซุยซึ่งคอยซ่อนตัวอยู่เพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่ง ชัดแล้วว่านางปลอดภัยกว่านางฟ้าเฮายู่ ที่ซึ่งได้เข้าไปในรังสัตว์อสูรด้วยตัวเอง
หลังจากที่เหอเฉียนเฉียนปรากฏตัวมา มันก็มีหญิงสาวและนายน้อยจากที่ราบอื่น ๆ ของโลกเซียนเข้ามาทักทาย จินหง พวกนั้นต่างก็แสดงท่าทีเป็นมิตร บางคนถึงกับแสดงท่าทีเคารพออกมา
นายน้อยและหญิงสาวเหล่านี้ต่างก็อายุต่ำกว่าพันปี พวกเขาคือรุ่นเยาว์ที่ดูมีอนาคตแต่ชัดแล้วว่าความแข็งแกร่งนั้นไม่ได้ใกล้เคียงจินหงเลย มีแค่ไม่กี่คนที่ขึ้นเป็นราชาเทพได้ ส่วนมากนั้นเป็นแค่เหนือเทพ
แต่แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นแต่พวกเขาก็มีฐานะที่สูงส่งในตระกูลของตน
แม้ว่าการเป็นเหนือเทพได้ในพันปีนั้นจะไม่คู่ควรเรียกว่าอัจฉริยะแต่พวกนี้ก็ถือว่ามีพรสวรรค์
นี่ไม่ต้องพูดถึงหลายคนที่ก้าวขึ้นไปยังป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพได้เลย
เจี้ยนเฉินไม่ค่อยสนใจเรื่องระหว่างตระกูลมากนัก เขาได้เดินไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ข้าง ๆ ลาน
โถงศักดิ์สิทธ
