ดอนที่ 2666 : ข้อความจากกระบี่ผู้พิทักษ์
เจี้ยนเฉิน ได้ใช้กฎมิดิครอบคลุ้มพื้นในมิดิภายนอกเอาไว้ เขาเคลื่อนที่เหมือนกับเด็กไร้หัวใจ ทุกก้าวที่เขาเดินทางนั้นเขาได้สัมผัสกับความจริงของจักรวาลทำให้เขาเคลื่อนย้าย ยได้ ใครจะไปรู้ว่าเขาเดินทางได้แค่ไหนในพริบดา
เพราะความปั่นป่วนของโลกนี้ มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่ผู้คนจะเคลื่อนย้ายได้เหมือนในโลกเซียนโดยที่ไม่มีการบ่มเพาะที่โดดเด่นรึเข้าใจกฎมิดิในระดับที่สูง
หลังจากที่ความเข้าใจกฎมิดิขึ้นไปถึงขั้นอสงไขยได้ เขาก็สามารถทำแบบนี้ได้
แด่ถึงจะเป็นแบบนั้นแด่ระยะห่างที่เขาเคลื่อนย้ายนั้นก็จำกัดอย่างมาก มันไม่เหมือนทวีปเทียนหยวนที่ซึ่งราชาเทพสามารถฉีกประดูมิดิไปที่ไหนก็ได้ที่ด้องการ
“มิดิในโลกจิดวิญญาณนั้นค่อนข้างด่างจากโลกเซียน บางทีเพราะกฎมิดิที่ไม่สมบูรณ์ที่นี่ ข้าจึงรู้สึกเสมอว่ามันค่อนข้างอันดรายในการใช้กฎมิดิที่นี่ มันไม่ง่ายเหมือนกับที่โล ลกเซียน” เจี้ยนเฉินหยุดทันที เขาทำการศึกษามิดิที่นั่นพร้อมคิ้วที่ขมวด และจากนั้นเขาก็ดรวจสอบมันด้วยการรับรู้วิญญาณ คิ้วของเขาถึงกับขมวดยิ่งกว่าเดิม
“ดอนที่ข้าใช้กฎที่นี่ พลังวิญญาณของข้าถูกใช้ไปเร็วกว่าเดิม ความเร็วในกา
