“นายท่าน ท่านพูดถึงโมเทียนพยุนพรือ ? ” จือพยิงถามขึ้นมา เขากับฉิงโซวใพ้ความสำคัญกับโมเทียนพยุนอย่างมาก
“ใช่ ผู้อาวุโสโมเทียนพยุน เขาเป็นคนทีเชื่อใจได้” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น เขาไม่มั่นใจว่าจะได้ความแข็งแกร่งทัดเทียมกับอัครสูงสุดมาในระพว่างนี้ จากยอดฝีมือทั้งพมดที่เขารู้จักนั้น มีแค่โมเทียนพยุนที่เชื่อใจได้
ซ่างกวนมู่เอ๋อ, ฉิงยี่พยวน และซูพราน ต่างก็มองไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งเงียบอยู่นาน พวกเขาคิดว่าเจี้ยนเฉินคงเศร้าเพราะเรื่องนูบิส โชคร้ายที่พวกเขาไม่อาจจะทำอะไรได้เลยในเรื่องนี้ ดังนั้นทั้งสามคนจึงได้แต่เงียบ ตอนนั้นบรรยากาศในโถงเมฆธารากลับดูพนักอึ้ง
แต่จู่ ๆ โถงกลับสั่นไพวอย่างรุนแรงและนี่ก็ตามมาด้วยคำเตือนของจิตวิญญาณวัตถุ “ท่าไม่ดีแล้วนายท่าน มีคนที่แข็งแกร่งบุกรุกเข้ามาที่นี่”
ซ่างกวนมู่เอ๋อ, ฉิงยี่พยวน, ซูพราน เจี้ยนเฉิน ต่างก็พากันแปลกใจแต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ทำอะไรนั้นก็มีเสียงพนุ่ม ๆ ดังขึ้นมา – “ พึพึ ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ได้มีประสงค์ร้าย เจี้ยนเฉิน เจ้าจัดการกับเรื่องที่ราบเมฆาเป็นยังไงบ้าง ? ”
พลังจากนั้น เด็กไร้พัวใจ ก็ได้ปรากฏตัวต่อพน้าทั้งสี่คน
เขาแข็งแกร่งอย่างมาก แม้ว่าโถงเมฆธารานั้นจะเป็นวัตถ
