็บสาหัส มันคงยากที่เขาจะหายดีได้
นูบิสอยู่ในร่างมนุษย์ ใบหน้าของเขาซีดและโรยรา เขาเหมือนกับคนป่วยหนัก
เจี้ยนเฉิน, ซ่างกวนมู่เอ๋อ, ฉิงยี่หยวน และซูหราน ต่างก็ไปรวมตัวกันที่นั่น พวกเขาต่างก็พากันขมวดคิ้วและทำให้ บรรยากาศดูตึงเครียดขึ้นมา
นูบิสพูดออกมาอย่างอ่อนแรง “แม้ว่ามันจะยากที่ข้าจะหายดีได้ แต่ข้าก็ยังพอฟื้นฟูตัวเองได้หากข้าได้รับบาดเจ จ็บ ภายใต้เงื่อนไขทั่วไป แต่ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าสายเลือดของข้าจะพัฒนาในตอนนั้น ข้าบาดเจ็บหนักก่อนที่ข้าจะไ ได้พัฒนาซึ่งทำให้การพัฒนาติดขัด ไม่ใช่แค่ส่งผลต่อพลังชีวิตของข้า แม้แต่สายเลือดก็ยังได้รับความเสียดายไปด้วย” นูบิสถอนหายใจออกมาและพูดต่อ “การพัฒนาที่ข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ฝันถึงกลับต้องหยุดลง ไม่ว่าข้าจะดูดซับแก่นจา ากคนในเผ่ามากแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจจะชดเชยความเสียหายที่มีต่อสายเลือดข้าได้”
“ผู้อาวุโสซู ท่านเป็นนักสู้ขั้นบรรพกาล ท่านเป็นคนที่รอบรู้และฉลาดมากว่าเราจะเทียบเคียงได้ ข้าขอถามท่านได้ไ ไหมว่าท่านรู้วิธีการฟื้นฟูสายเลือดของนูบิสบ้างหรือไม่ ? ” ฉิงย่หยวนถามขึ้นมา นางกับนูบิสมาจากทวีปเทียนหยวน น ดังนั้นทั้งสองจึงรู้สึกใกล้ชิดกันเมื่อต้องอยู่
