้าคิดว่าตระกูลเทียนหยวนนั้นจะยอมยกอาณาเขตของจักรวรรดิตะวันโลหิตให้กับผู้อื่นด้วยรึไม่ ? ”
“เจ้าจะไปรู้อะไร ? นั่นแค่ดินแดนเล็ก ๆ ! ตระกูลเทียนหยวนตอนนี้นั้นก้าวขึ้นไปถึงระดับโลกแล้ว พวกนั้นไม่ได้ให้ค่าชื่อเสียง แล้วทำไมพวกเขาต้องมาสนใจผลประโยชน์พวกนี้ ? ”
“ถึงอย่างนั้นองค์ชายเก้าของจักรวรรดิตะวันโลหิตก็น่าสงสาร เขาตัวคนเดียวแล้ว บอกกันว่าตอนนี้เขาได้กลายเป็นคนเร่ร่อนแล้ว”
“งั้นรึ ? ข้าได้ยินมาเมื่อไม่นานมานี้ว่ามีคนเห็นองค์ชายเก้า เสื้อผ้าของเขาขาดรุดรุ่ย ผมของเขายุ่งเหยิง เขาเหมือนกับขอทาน เฮ้อ องค์ชายเก้าที่เป็นถึงราชาเทพช่วงสูงสุดแต่กลับตกต่ำลงมาถึงระดับนี้ได้ น่าสงสารจริง ๆ ช่างน่าสงสารเขาจริง ๆ ”
มีการพูดถึงเรื่องตระกูลเทียนหยวนและจักรวรรดิตะวันโลหิตกันทั่วทุกที่ในเขตใต้ พวกเขาต่างก็แปลกใจและสงสัยกับเรื่องนี้
แต่คนส่วนมากต่างก็สนใจว่าใครกันจะได้ยึดครองจักรวรรดิที่กว้างใหญ่เช่นนี้หลังจากที่จักรวรรดิตะวันโลหิตล่มสลายลงไป
องค์กรต่าง ๆ ได้ร่วมมือกันทำลายจักรวรรดิตะวันโลหิตต่างก็เงียบสนิท ไม่มีใครขึ้นไปแทนที่พวกนั้น พวกเขาต่างก็ยึดครองเมืองหลวงและคอยดูแลมันร่วมกัน ไม่มีใครก้าวข้ามเขตใครราวกั
