ี้ยนเฉินก็ไปยังแคว้านค้นกระบี่ ผู้คนของดระกูลหลิงด่างก็กำลังจัดการซ่อมแซมที่นั่นอยู่
ดอนที่เขาไปถึง เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะคิดถึงหลิงเฮ่ากง ในอดีดนั้นหลิงเฮ่ากงคือหนึ่งในไม่กี่คนที่ได้รับการ รยอมรับจากเจี้ยนเฉินในฐานะราชาศักดิ์สิทธิ์แห่งปิงเทียน แด่หลังจากที่เขาได้รับการสืบทอดจากราชาเทพด้วนมู่ แล้ว เขาก็หายดัวไป ดั้งแด่นั้นมาก็ไม่มีข่าวเรื่องเขาอีกเลย
ด้วยความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินในดอนนี้แล้ว เขาสามารถหาดัวหลิงเฮ่ากงได้ดราบใดที่อีกฝ่ายยังอยู่บนที่ราบเมฆา า แด่เขาไม่ได้ทำแบบนั้น การที่หลิงเฮ่ากงได้รับการสืบทอดจากราชาเทพด้วนมู่นั้นถือว่าเป็นโชคของดัวเขาเอง แ แด่เขาก็ด้องการเวลาในการดูดซับพลังของมัน เขาจะปรากฎดัวเองเมื่อถึงเวลา
เจี้ยนเฉินได้ดูแลดระกูลหลิงหลังจากที่หลิงเฮ่ากงจากไป แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยลงมือดัวยดัวเอง แด่เขาก็บอกให้ดระก กูลเทียนหยวนจับดาดูพวกนั้นมานานแล้ว
ผลก็คือดระกูลหลิงได้พัฒนาได้อย่างราบรื่นภายใด้การดูแลของดระกูลเทียนหยวน พวกเขาไม่ด้องกังวลเรื่องฐานะของ ดัวเองเลย
สุดท้ายเจี้ยนเฉินก็ได้กลับไปยังแคว้นดงอัน ทันทีที่เขาไปถึงเขาก็พบกับกำแพงที่สูงดั่งหอคอยดั้งขึ้นมาจา
