หากไม่ใช่ด้วยการเสียสละอย่างไม่เห็นแก่ตัวของผู้เฒ่าเทียนซาน คงเป็นไปไม่ได้ที่ ตงวู่หมิง, โจวซีเตา และ เลี่ย ยหยานหวูจิจะดำรงอยู่ได้จนกว่าเชื้อสายนักรบวิญญาณจะมาถึง อย่างน้อยที่สุดพวกเขาหนึ่งหรือสองคนจะต้องตาย
ไม่เพียงแต่อ่อนแอกว่า แต่พวกเขายังเสียเปรียบด้านจำนวนด้วย ความแตกต่างค่อนข้างมีนัยสำคัญ
ในวันนั้น ตงวู่หมิง, โจวซีเตา และ เลี่ยหยานหวูจิไม่ได้กังวลกับการรักษาโดยลากร่างที่ได้รับบาดเจ็บของพวกเขา าขึ้นไปบนยอดเขาเทียนซาน
แม้แต่เจี้ยนเฉินและซูหรานก็อยู่ที่นั่น
ในขณะนั้น องค์กรระดับสูงสุดทั้งสี่ที่เป็นตัวแทนของที่ราบเมฆาทั้งหมดได้รวมตัวกันที่นั่น
แม้ว่ามรดกของตระกูลเทียนหยวนจะขาดไปและสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาก็คือซูหรานเท่านั้น แต่ก็ไม่มีใคร สามารถเพิกเฉยต่อสถานะของพวกเขาได้แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก็ตาม
แม้ว่าตระกูลเทียนหยวนในปัจจุบันจะไม่มีความแข็งแกร่ง แต่พวกเขาก็สามารถยืนอยู่ในระดับเดียวกับตระกูลตง, นิกาย ยจักรวาลและตระกูลเทพเจ้าแห่งไฟ ตำแหน่งของพวกเขาอาจสูงกว่าด้วยซ้ำ
ตรงหน้าพวกเขาทั้งห้าคือผู้เฒ่าเทียนซาน
