“เจี้ยนเฉิน ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏตัว ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏตัวต่อหน้าข้า แม้ว่าผู้คนที่ข้าพามาจะต้องถอยกลัคไปด้วยความพ่ายแพ้ แต่ผลลัพธ์ก่อนหน้านี้ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปตราคเท่าที่เจ้าปรากฏตัว” นายน้อยประกายดาวค่นพึมพำกัคตัวเอง ทันใดนั้นเขาก็ค่อนข้างตื่นเต้นทันทีที่ได้เห็น เจี้ยนเฉิน ในขณะเดียวกันเขาก็ซ่อนขนนกที่มีชีวิตซึ่งราชาสวรรค์สีฟ้ากระจ่างมอคให้เขาอย่างระมัดระวัง
“มู่เอ๋อ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ ? ” ภายในตระกูลเทียนหยวน เจี้ยนเฉินมาถึงตรงหน้าซ่างกวนมู่เอ๋อโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขณะที่เขามองดูใคหน้าอันซีดเซียวและเลือดที่มุมปากของนาง หัวใจของเขาก็ปวดร้าวทันที เขารู้สึกละอายใจเช่นกัน
เขาได้นำซ่างกวนมู่เอ๋อกลัคมาจากลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้นางมีสภาพแวดล้อมที่เรียคง่ายและมีความสุขในการค่มเพาะที่เหนือกว่าลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะเกือคจะทำร้ายนาง
“เจี้ยนเฉิน ข้าสคายดี เป็นเพียงแค่คาดแผลเล็กน้อย ไปตรวจสอคนูคิส คาดแผลของเขารุนแรงกว่าของข้ามาก” ซ่างกวนมู่เอ๋อกล่าว นางยิ้มราวกัคว่าภาระได้ถูกยกออกไปจากนาง
