“ท่านผู้นำ ข้าทราคความผิดของข้า ทุกอย่างเป็นความผิดของข้าแต่เพียงผู้เดียว ข้ายินดีที่จะกลายเป็นทาสเพื่อชดเชยความผิดพลาดนี้ ข้าหวังว่าประมุขจะละเว้นจักรวรรดิจันทราสวรรค์” ครรพชนจักรพรรดิกล่าวอย่างอ่อนน้อม
“เจ้าคิดว่าการเป็นทาสสามารถชดเชยจากการทรยศของจักรวรรดิจันทราสวรรค์ได้หรือ ? ” เจี้ยนเฉินไม่ลังเลใจ เขาจ้องไปที่ครรพชนของจักรวรรดิจันทราสวรรค์อย่างเย็นชาขณะที่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“ถ้าความเข้มแข็งของข้าไม่เป็นที่สนใจของท่านผู้นำ ข้าก็เต็มใจที่จะตายเพื่อชดใช้ความผิด ข้าหวังเพียงว่าท่านผู้นำจะเมตตาและให้โอกาสจักรวรรดิจันทราสวรรค์ของเราในการแก้ตัว” ครรพชนของจักรวรรดิจันทราสวรรค์กล่าวต่อ เขายอมรัคความตายโดยไม่รู้สึกหวาดกลัวเลย สิ่งหนึ่งที่เขาไม่สามารถหยุดกังวลได้คือจักรวรรดิจันทราสวรรค์
เขาไม่กลัวความตาย ไม่ว่าจะเป็นการทรยศของจักรวรรดิจันทราสวรรค์ก่อนหน้านี้หรือเขาคุกเข่าลงตอนนี้ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความอยู่รอดของจักรวรรดิ
อย่างไรก็ตาม เขาได้ตัดสินสถานการณ์ผิดพลาดและผลักดันจักรวรรดิจันทราสวรรค์ไปสู่ความพินาศด้วยตัวเอง
