พวกเขาเป็นขั้นบรรพกาล ดังนั้นทั้งการมองเห็นและประสาทสัมผัสของพวกเขาจึงมีพลังอย่างมาก พวกเขาทุกคนเห็นว่าชาหย ยุนและกงซุนอี้ต้องการจัดการกับพวกเขาอย่างไร ในขณะที่หัวหน้าพิรุณกำลังต่อสู้กับฟ้าครามที่น่านับถือ ต่อจากนั้ นหัวหน้าพิรุณละทิ้งคู่ต่อสู้ของนางโดยไม่ลังเลเพื่อที่จะจัดการกับกงซุนอี้และชาหยุน มันเหมือนกับว่านางกลัว วอะไรบางอย่างที่จะเกิดขึ้นกับเชื้อสายนักรบวิญญาณ
พวกเขารู้สึกสับสนอย่างมากว่าทำไมหัวหน้าพิรุณถึงดูแลเชื้อสายนักรบวิญญาณของพวกเขามากขนาดนี้
จากความประทับใจ เชื้อสายนักรบวิญญาณของพวกเขาไม่เคยมีการติดต่อกับหัวหน้าพิรุณมาก่อน พวกเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ ใด ๆ กับนาง
เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความสงสัยเช่นกัน หลังจากเห็นสิ่งนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนที่เขาโจมตีจักรวรรดิเมฆทวี พร้อมกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ในท้ายที่สุด เขาก็ติดอยู่ในค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิต
ในเวลานั้น เขาและผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า เฉิงหมิงได้เอากล้วยไม้เบญจธาตุที่หัวหน้าพิรุณเพาะปลูกเอ อาไว้ไป หลังจากนั้นเขาพยายามที่จะกลืนกินจักรพรรดิแมลงมิติซึ่งนำไปสู่อุบัติเหตุ เขาเกือบตายและจบลงด้วยน้ำมือข ของหัวหน้าพิรุณ
