ด้วยการระเบิดที่ทำให้แผ่นดินแตก รูขนาดใหญ่จึงถูกเปิดออกในค่ายกลหลังจากการชนกับดาวเคราะห์ พลังงานที่ทรงพลังและน่าเกรงขามจากดาวเคราะห์เริ่มกระจายออกไปทุกทิศทาง เมื่อใดก็ตามที่มันผ่านไป ค่ายกลก็พังทลายลง
ค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตเกิดโพรงขึ้นเนื่องจากการโจมตีของฟ้าครามที่น่านับถือ
ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่ดาวเคราะห์ที่หดตัวได้ทำลายค่ายกลแล้ว มันก็ไม่ได้สลายตัวไป แต่พลังตกค้างยังคงดำเนินต่อไปโดยพุ่งตรงไปยังหัวหน้าพิรุณด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
“ฟ้าครามที่น่านับถือ เจ้ารนหาที่ตาย ! ” เสียงอันเยือกเย็นของหัวหน้าพิรุณดังขึ้น ในช่วงเวลาต่อมาความตั้งใจในการฆ่าของนางก็มีพลังมากจนทำให้อวกาศกลายเป็นน้ำแข็งและทุกอย่างก็เงียบลง
นางกำลังได้เปรียบในการปะทะกับกระบี่แห่งสังหารเทพ มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่นางจะทำมันเสร็จโดยสมบูรณ์ แต่ฟ้าครามที่น่านับถือก็เข้ามาแทรกแซงในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ทำให้ความพยายามในอดีตทั้งหมดของนางเป็นโมฆะ สิ่งนี้ทำให้นางโกรธมากถึงขนาดที่เจตนาฆ่าของนางที่มีต่อฟ้าครามที่น่านับถือ เพิ่มขึ้นเป็นประวัติการณ์
