“หัวหน้าพิรุณ เจ้าเก็บความพยายามเอาไว้ดีกว่า เจ้าไม่สามารถผ่านการป้องกันของข้าได้ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันข ของเจ้า ถ้าเจ้าจากไปในตอนนี้และหลีกเลี่ยงการยุ่งเกี่ยวกับความแค้นของข้าต่อเชื้อสายนักรบวิญญาณ ข้าสามารถลืมกา ารกระทำที่ไม่เหมาะสมของเจ้าได้ในวันนี้ มิฉะนั้น เจ้าจะกลายเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้านอกเหนือจากเชื้อสายน นักรบวิญญาณ แน่นอนว่าข้าจะไปเยี่ยมชมจักรวรรดิเมฆทวีของเจ้าพร้อมกับผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ ของโถงเซียนธาตุแสงในเวลาอ อื่น” กงซุนอี้กล่าวด้วยความยินดี เขาพูดอย่างหยิ่งผยองคุกคามหัวหน้าพิรุณโดยตรง
สีหน้าของซูซีปิงและหวงฟู่กุ่ยยี่มืดสนิทหลังจากได้ยินคำพูดของกงซุนอี้ ทั้งคู่สาปแช่งว่าเขาโง่งมงายแค่ไหนถึง งขนาดกล้าคุกคามผู้เชี่ยวชาญอย่างหัวหน้าพิรุณ
ผู้เชี่ยวชาญทุกคนในระดับเดียวกันกับหัวหน้าพิรุณได้รับความเคารพนับถือเป็นอย่างดี จะเป็นการดีที่สุดที่จะหลีกเล ลี่ยงการล่วงเกินพวกเขา แม้ว่าจะมีความขัดแย้งเพียงเล็กน้อย ซูซีปิงและหวงฟู่กุ่ยยี่เชื่อว่าพวกเขาควรอดทนต่อมัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถทนได้ แต่ก็ไม่สามารถที่จะล่วงเกินหัวหน้าพิรุณได้แม้แต่น้อย เว้นแต่พวกเขาจะมีพละกำลังเ เพียงพอ
