เขาถูกหัวหน้าพิรุณขังไว้แน่นหนาแล้ว เขาไม่สามารถขยับได้ เขาสามารถทนได้เพียงแค่การป้องกันของกระบี่ผู้พิทักษ ษ์เท่านั้น ไม่มีอะไรอื่นที่เขาสามารถทำได้
“หวงฟู่กุ่ยยี่, ซูซีปิง เจ้ากำลังรออะไรอยู่ ? รีบทำอะไรสักอย่าง ! ” กงซุนอี้ร้องเรียกออกมา
อย่างไรก็ตาม หวงฟู่กุ่ยยี่ และ ซูซีปิง ทำเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ยินอะไรเลย พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย พวกเขารู้สึกไ ไร้พลังอย่างสมบูรณ์ต่อหน้าพลังของหัวหน้าพิรุณ พวกเขาไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้อีกต่อไป
พวกเขาเข้าใจว่าหากพวกเขายังคงต่อสู้ต่อไปชะตากรรมที่รอพวกเขาทั้งสองคนคือความตาย
ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าสถานการณ์ต่อสู้ของกงซุนอี้ พวกเขาก็ไม่ได้พยายามทำอะไร
พวกเขายังคงมีความหวังเล็กน้อยหวังว่าหัวหน้าพิรุณจะไว้ชีวิตพวกเขา
สำหรับชาหยุน เขากระตุกขณะล่องลอยไปในอวกาศหลังจากได้รับบาดเจ็บอย่างหนักจากสายฟ้าฟาด เขายังไม่หายดี
ในเวลาเดียวกัน บนภูเขาประกายดาวที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดซึ่งเป็นตัวแทนของความรุ่งโรจน์และเกียรติยศของที่ราบประกายด ดาว ชายวัยกลางคนในชุดเสื้อคลุมที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั่งอยู่ในห้องลับดูเหมือนกำลังบ่มเพาะ
เขาคือใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าที่มีชื่อเสียง
