การโจมตีของชาหยุนนั้นทรงพลัง แต่สายฟ้านั้นทรงพลังยิ่งกว่า เมื่อดาบของชาหยุนสัมผัสกับสายฟ้า ไม่มีผลกระทบใด ด ๆ เลย ดาบและชาหยุนถูกสายฟ้ากลืนกินจนหมด
การโจมตีของเขาทำให้สายฟ้ามืดลงเล็กน้อยเท่านั้น
“อ๊าก ! ”
เสียงร้องของชาหยุน อาจจะด้วยความโกรธหรืออาจจะด้วยความเจ็บปวดดังออกมาจากสายฟ้าแลบ ในช่วงเวลาต่อมาเขาปลิวถอ อยหลังออกมาจากสายฟ้า ใบหน้าของเขากลายเป็นไหม้เกรียมไปหมดและเหมือนกับว่าเขาถูกไฟไหม้เป็นสีดำ
มันไม่ใช่แค่ใบหน้าของเขา ผิวที่เปิดเผยทั้งหมดของเขาก็กลายเป็นสีดำสนิทเช่นกัน แม้แต่วัตถุเทพที่อยู่บนตัวเ เขาก็มืดลงอย่างสมบูรณ์ เขาส่งกลิ่นเหม็นไหม้อย่างหนัก
หลังจากทนต่อสายฟ้าฟาดแล้ว ชาหยุนดูเหมือนจะหมดพลังงาน เขากำดาบของเขาขณะที่เขานอนอยู่ในอากาศอย่างไร้เรี่ ยวแรง ประกายไฟกระพริบอยู่ตลอดเวลาบนร่างกายที่ถูกโจมตีของเขาและทุกครั้งที่เกิดขึ้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเบ บา ๆ
หัวหน้าพิรุณไม่ได้ใช้นิ้วแม้แต่นิ้วเดียวกับเขาตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ชาหยุนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว
