ขั้นบรรพกาลทั้งสามของจักรวรรดิจือเห่าล้วนออกจากการกักตน พวกเขาเคร่งเครียดมากเมื่อพูดอย่างผู้มีอำนาจว่า “ในเวลาเช่นนี้เราไม่สามารถถอยหนีได้ เราทำได้เพียงเผชิญหน้ากับทุกสิ่งอย่างกล้าหาญและช่วยเหลือกลุ่มพันธมิตรชอบธรรมต่อต้านพันธมิตรสี่เส้า อย่าลืมว่าหากพันธมิตรชอบธรรมพ่ายแพ้หรือถูกทำลาย จักรวรรดิจือเห่าของเราก็จะต้องเผชิญกับชะตากรรมอันเลวร้าย”
“จักรวรรดิจือเห่าของเราจะขึ้นและลงพร้อมกับพันธมิตรชอบธรรม…”
บรรพชนจักรพรรดิทั้งสองยืนอยู่บนยอดพระราชวังของจักรวรรดิจินเจี้ยน พวกเขาจ้องมองพื้นที่ภาคใต้อย่างลึกซึ้ง
“บรรพชนจักรพรรดิ เราจะระดมผู้เชี่ยวชาญเพื่อให้การสนับสนุนหรือไม่ ? ” จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิจินเจี้ยนยืนอยู่ข้างบรรพชนจักรพรรดิอย่างสุภาพและถามอย่างระมัดระวัง
“ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน กลุ่มพันธมิตรชอบธรรมอยู่ในสถานะที่เสียเปรียบในตอนนี้ หากไม่มีเหตุที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น พวกเขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน เชื้อสายนักรบวิญญาณได้พบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งและพวกเขากำลังต่อสู้กับสถานการณ์ของตัวเองอยู่แล้ว ด้วยเหตุนี้การกระจายอำนาจบนที่ราบเมฆาจึงอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงขึ้น หากเราคิดผิด สิ่งที่รอเราอยู่คือความพินาศ”
