ด้วยเสียงที่ดังก้องรุนแรง หมัดที่น่ากลัวของหุนเจิ้งได้ปะทะกับฝ่ามือของซูซีปิงจนทำให้มิติยุบตรง ๆ
คราวนี้ซูซีปิงไม่สามารถทำให้หุนเจิ้งกระเด็นได้อีก แต่เป็นเขาที่ถูกทำให้กระเด็นออกไป แสงที่พร่างพราวบนร่างกายของเขาจางลงอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาดูน่าเกลียดอย่างมาก
“ไม่เพียงแต่ข่ายวิญญาณนักรบเท่านั้นที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเจ้า แต่ยังช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพลังวิญญาณนักรบของเจ้าอีกด้วย พลังวิญญาณนักรบของเจ้าไม่สามารถส่งผลกระทบต่อข้าได้ ไม่แม้แต่จะทำให้ข้าปั่นป่วน แต่ตอนนี้มันสามารถทำร้ายจิตใจของข้าได้” ซูซีปิงกล่าวพร้อมกับคำราม วิญญาณของเขาได้รับผลกระทบค่อนข้างมากเมื่อเขาปะทะกับหุนเจิ้ง เขาไม่อาจป้องกันมันได้เลย
ซูซีปิงมองไปยังที่ราบเมฆาและตะโกนว่า “หวงฟู่กุ่ยยี่มาสู้กับหุนเจิ้งด้วยกัน ชาหยุนจัดการกับภูเขาวิญญาณนักรบ รบกวนพวกเขาและหาทางขัดขวางข่ายวิญญาณนักรบของพวกเขา”
“ถึงเวลาที่ข้าต้องออกหน้าแล้ว” หวงฟู้กุ่ยยี่ยิ้มบนที่ราบเมฆา จากนั้นเขาก็หายตัวไปและปรากฏตัวข้าง ๆ ซูซีปิง
