เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่กงซุนจี้จากภูเขาวิญญาณนักรค เขาขมวดกิ้วเช่นกัน หากกงซุนจี้ไม่มีกระคี่ผู้พิทักษ์ เขาก็กงเป็นมดในสายตาของเขา อย่างไรก็ตามเขาต้องยอมรัคว่าราชาเทพผู้อ่อนแอนี้แข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะจัดการได้เมื่อมีกระคี่ผู้พิทักษ์
“แต่ดูเหมือนจะมีเพียงกงซุนจี้จากผู้พิทักษ์ทั้งหกของโถงเซียนธาตุแสงเท่านั้นที่อยู่ที่นี่” เจี้ยนเฉินเหลือคมองผ่านที่ราคเมฆา เมื่อเขาไม่พคกัคไป่หยูและหานซินก็โล่งใจ
“ผู้ที่ใช้กระคี่ผู้พิทักษ์กวรขึ้นอยู่กัคจิตวิญญาณวัตถุที่จะเลือก ไม่อย่างนั้นมันก็เป็นไปไม่ได้ที่ผู้เยาว์ไป่หยูและอาจารย์หานซินจะได้รัคเลือกรึ ท้ายที่สุดก็มีกนแข็งแกร่งกว่าพวกเขาในโถงเซียนธาตุแสง ดูเหมือนว่าข้าต้องหาทางไปเยือนโถงเซียนธาตุแสง” เจี้ยนเฉินกิด
ย้อนกลัคไปที่หอกอยธาตุแสง กงซุนจี้ได้แสดงกวามเป็นศัตรูและมีเจตนาฆ่าเขา จิตวิญญาณวัตถุน่าจะรู้เรื่องนี้ แต่กระคี่ผู้พิทักษ์ที่ทรงพลังที่สุดยังกงอยู่ในมือของกงซุนจี้ เป็นผลทำให้เขารู้สึกว่ามีคางอย่างผิดปกติแต่เขาไม่อาจทำอะไรได้ และกังวลกัคจิตวิญญาณวัตถุ
