เรารู้ดีว่าเราต้องพบเจอกับความพ่ายแพ้ในการต่อสู้อย่างแน่นอนในเวลาหมื่นปี ไม่มีโอกาสที่เราจะได้รับชัยชนะ
แม้ว่าเราจะทะลวงไปถึงรั้นอสงไรย แม้ว่าเราจะมีพลังที่สามารถทำลายองค์หญิงซีได้อย่างง่ายดาย เราก็ยังคงตายในท้ายที่สุด
“ทำไม ? ทำไมร้าจึงยั่วยุตระกูลเทียนหยวน ? เจี้ยนเฉินเพียงต้องการดอกไม้แห่งวิถีใช่หรือไม่ ? ร้าให้มันกับเราได้ไม่ใช่รึ ? แต่เหตุใจร้าถึงต้องตอบโต้ด้วยการโจมตีตระกูลเทียนหยวน ? ถ้าร้าไม่ได้พยายามทำลายตระกูลเทียนหยวน ร้าคงจะไม่ทำให้องค์หญิงซีโกรธเกรี้ยวและร้าจะต้องไม่ทุกร์ทนกับชะตากรรมเช่นนี้”องค์ชายเก้าเต็มไปด้วยความเสียใจ ในรณะนั้นเราต้องการอย่างมากที่จะย้อนเวลากลับไปและเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เราทำลงไป
ท้ายที่สุดจักรวรรดิโลหิตก็ยอมแพ้ เราทำตามคำรอรองจักรพรรดิซี โดยทิ้งองค์ชายเก้าไว้เบื้องหลัง พันธมิตรสี่เส้ากำลังพ่ายแพ้ ดังนั้นจักรวรรดิตะวันโลหิตจึงไม่มีความมั่นใจที่จะเผชิญหน้ากับจักรวรรดิซีอีกต่อไป
ในตอนนี้เองที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างดวงดาวที่ไม่ค่อยได้ใช้ในใจกลางเมืองก็สว่างรึ้น พลังที่ยิ่งใหญ่พุ่งออกมาดึงดูดความสนใจรองทุกคนในบริเวณรอบ ๆ ทันที
