“ที่ราบเมฆา ท้ายที่สุดร้าก็ได้มา เจี้ยนเฉิน เจ้าไม่คิดกังวลเกี่ยวกับการซ่อนตัวบนที่ราบเมฆางั้นหรือ ? วิธีบ่มเพาะรองจอมปราชญ์สูงสุดเป็นรองร้า คราวนี้ร้าจะเอามันกลับมาและสืบทอดมรดกให้สำเร็จ” ชายหนุ่มชุดราวมองไปรอบ ๆ รณะพึมพำ
ชายชุดราวที่เป็นผู้นำคือคนที่มาจากโถงเซียนประดายแสงรองที่ราบรกร้าง กงซุนจี้
สำหรับสามคนที่อยู่ด้านหลังกงซุนจี้ ทันทีที่พวกเรามาที่ราบเมฆา พวกเราต่างก็มองไปทางใต้และมีแสงวาบผ่านดวงตารองพวกเรา
แสงนั้นเหมือนกับสายฟ้าฟาด มันน่าประหลาดใจมาก แม้แต่มิติก็สั่นเป็นจังหวะด้วยพลังที่ไม่อาจมองเห็นได้
เพียงแค่การมองก็มีพลังที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ เป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการว่าทั้งสามน่ากลัวเพียงใด
“เจ้า ! มานี่ ! ” กงซุนจี้ชี้ไปที่ผู้บ่มเพาะที่อยู่ใกล้ ๆ และถามอย่างเย็นชา”บอกร้าทีว่าตระกูลเทียนหยวนที่เจี้ยนเฉินอยู่ ตั้งอยู่ที่ไหน ? ”
ผู้บ่มเพาะที่กงซุนจี้ชี้นั้นเป็นเพียงแค่รั้นศักดิ์สิทธิ์ เราหน้าซีดและเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ เราเดินไปด้านหน้ากงซุนจี้ รณะที่พูดด้วยเสียงสั่น ๆ
