“ได้” บรรพชนสายลมพลิวยอมรับสิ่งที่เขาพูด เขามองไปที่หวู่ลู่,กงจี,เจียงเฟิงหยุน,เหลาม่านเทียนและเหอยี่ เตาและกล่าวว่า”ครั้งนี้เป็นกาาต่อสู้เป็นตาย พวกเราไม่ต้องออมพลังไว้ ทุกคนต้องจัดการฝ่ายตรงข้ามพร้อมกับข้า”
ด้วยเหตุนี้อัครสูงสุดทั้งหกของพันธมิตรสี่เส้าจึงบินออกจากค่ายกลป้องกันในเวลาเดียวกัน อย่างไรก็ตามเป้าหมายของพว วกเขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญของพันธมิตรชอบธรรม แต่พวกเขาพุ่งตรงไปยังอวกาศรอบนอกและมุ่งหน้าไปยังภูเขาวิญญาณนักรบ
“ทำลายค่ายกลและบังคับให้เจี้ยนเฉินออกมา” บรรพชนสายลมพลิ้วกล่าวอย่าวแผ่วเบา เขารู้สึกเช่นเดียวกันกับเจี้ยนเฉ ฉินเหมือนก่อนหน้านี้ เขาเป็นคนที่ดีที่สุดที่ถูกทิ้งไว้คนเดียว อย่างไรก็ตามเขาหมดทางเลือกบวกกับความกดดันของ งสถานการณ์ปัจจุบัน เนื่องจากเขาถูกนายน้อยประดาวบังคับ
อัครสูงสุดทั้งหกของพันธมิตรสี่เส้าออกเดินทางร่วมกัน ทันใดนั้นความกดดันก็ท่วมท้นรอบข้าง ขณะที่พลังงานน่ากลัวแผ่ ออกมาจากพวกมัน มันสั่นสะเทือนอวกาศตรงนั้นและทำให้จักรวาลบิดเบี้ยว
