“อย่างไรก็ตามหากเขาสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยตัวเอง เขาก็จะมีส่วนร่วมอย่างมาก และตามธรรมชาติของใต้เท้าประกาย ยดาวทั้งเก้าคงไม่มีความกล้าขนาดนั้น หรือเผชิญหน้ากับหอคอยอนัตตาที่เป็นความลับสวรรค์และเผชิญหน้ากับความจริง. ….ฮิฮิ นับประสาอะไรกับความตายสำหรับเขา แต่คนอย่างจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตก็ถูกลากเข้ามาในเรื่องนี้ด้วย ก การทำลายของปราชญ์อนัตตานั้นไม่มีใครกล้าเทียบได้ ข้าไม่อยากจะคิดเลยว่าปราชญ์อนัตตาจะที่โกรธเกรี้ยวจะน่ากลัวเ เพียงใด”
ผลไม้ปรากฏในมือของเด็กไร้หัวใจ เขากินผลไม้ขณะที่เขาให้ความสนใจกับการหลั่งไหลของผู้คนอย่างไม่หยุดบนท้องถน นน เขาพึมพำ “เพราะเจี้ยนเฉินเป็นผลไม้วิถี เขาต้องตายในท้ายที่สุด อย่างไรก็ตามเขาไม่อาจตายบนที่ราบเมฆาได้” ท ทันใดนั้นเด็กไร้หัวใจก็มองไปที่อวกาศ การจ้องมองของเขาดูเหมือนจะมองไปยังที่ห่างไกลและลึกในอวกาศได้
“แม้แต่นกตัวนั้นก็มา ที่ราบเมฆาดูเหมือนจะมีชีวิตชีวามากขึ้นเรื่อย ๆ…” เด็กไร้หัวใจยิ้มอย่างอ่อนโยน ขณะที่เข ขาสนใจเรื่องทั้งหมดมากขึ้นเรื่อย ๆ
