ราวกับว่านางเดาความคิดของพวกเขาได้ กงจี้ถึงกล่าวกับบรรพชนสายลมพลิ้ว, ฉางเฟิงหยุนและเจิ้งหู่อย่างลับ ๆ ว่า “สิ่งสำคัญของเราคือการทำลายพันธมิตรชอบธรรม สำหรับเหลาม่านเทียนและอีก 2 คน ฮึ่มม นายน้อยประกายดาวก็ไม่อาจอ อยู่บนที่ราบเมฆาได้เสมอไป เมื่อสถานการณ์บนที่ราบเมฆาคลี่คลายแล้ว เราสามารถหาวิธีจัดการกับมันได้มากมาย”
“ห๊ะ ทำไมเจ้าถึงหยุด ? ทำไมเจ้าไม่รีบฆ่าคนจากกลุ่มพันธมิตรชอบธรรม ? ฮึ่มม มีเพียงความตายเท่านั้นที่รอคอยผู้ต่อ อต้านข้า” ในขณะนี้นายน้อยประกายดาวก็บินขึ้นมาจากที่ราบเมฆาเช่นกัน เขาอิ่มเอมในราวกับว่าชัยชนะอยู่ในกำมือขอ องเขา
ขั้นบรรพกาลทั้งสองพร้อมกับนายน้อยประกายดาว พวกเขาต้องรับผิดชอบต่อความปลอดภัยของเขาเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบ บัติเหตุเมื่อผู้เชี่ยวชาญของกลุ่มพันธมิตรปะทะกัน
หลังจากการต่อสู้ระหว่างอัครสูงสุดหยุดลง เจี้ยนเฉินและซูหรานก็มาถึงอวกาศรอบนอกเช่นกัน พวกเขามาถึงข้าง ๆ ผู้เฒ่ าเทียนซาน
“ท่านผู้เฒ่า บาดแผลของท่าน….” เจี้ยนเฉินจ้องไปที่พลังของคำสาปของผู้เฒ่าเทียนซาน เขาเคร่งเครียด