รองหัวหน้าคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่นั่นยืนขึ้นและพูดว่า “เนื่องจากเรารู้ที่อยู่ของเจี้ยนเฉินแล้ว ข้าจึงคิดว่าเราควรจะนำวิถีของเซียนจอมปราชญ์กลับคืนมาโดยเร็วที่สุด” ด้วยเหตุนี้รองหัวหน้าจึงป้องมือเคารพหยู่เฉินและถามว่า “ข้าสงสัยว่าท่านหัวหน้ากำลังคิดอะไรอยู่ ? ”
ในทันทีทุกคนในโถงก็มองไปที่หัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสง ไม่ว่าโถงเซียนธาตุแสงจะโจมตีเจี้ยนเฉินและนำวิถีของเซียนจอมปราชญ์กลับคืนมาหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับหัวหน้าอย่างแท้จริง
นอกจากนี้หัวหน้าคือผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในโถงเซียนธาตุแสง เขาเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้าย แม้แต่ผู้ครอบครองกระบี่ผู้พิทักษ์ก็ไม่สามารถเทียบเคียงกับเขาได้ในแง่นั้น
หยู่เฉินยังคงเงียบสงบ เขาไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เลย เขาเหลือบมองกงซุนอี้อย่างลึกซึ้งก่อนที่จะมองผ่านไป๋หยู, ตงหลินหยานเซว่, หานซิน, ซวนหมิงและซวนจ้าน เขาพูดว่า “พวกเจ้าคิดอย่างไร ? พวกเจ้าควรพูดในสิ่งที่คิด นอกจากนี้ พวกเจ้าคือผู้พิทักษ์ของโถงเซียนธาตุแสง”
ด้วยเหตุนี้ตงหลินหยานเซว่และไป๋หยูก็เริ่มตอบโต้ทันที
