“ตระกูลเทียนหยวนไม่สามารถถูกทำลายได้” ผู้อาวุโสทั้งห้าคิดขณะที่พวกเขาได้ข้อสรุปเดียวกัน พวกเขาต้องการที่จะเป็นพันธมิตรกับนายน้อยประกายดาว แต่พวกเขาก็ไม่กล้าล่วงเกินพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงเช่นกัน
เมื่อเห็นว่าผู้อาวุโสทั้งห้ายังคงไม่เริ่มทำอะไร ใบหน้าของนายน้อยประกายดาวก็ถมึงทึงทันที เขาพูดด้วยความไม่พอใจ “ทำไมยังไม่ทำอะไรอีก ? พวกเจ้าไม่ได้ยินคำพูดของข้าหรือ ? ”
ผู้อาวุโสระดับสูงคนหนึ่งยิ้มอย่างสดใสและกล่าวว่า “นายน้อย โปรดฟังสิ่งที่ข้ากำลังจะพูดก่อน”
“พูดมา ! ” นายน้อยประกายดาวทนไม่ไหว
“เนื่องจากตระกูลเทียนหยวนทำให้นายน้อยขุ่นเคือง เราจึงต้องทำให้พวกเขาต้องชดใช้อย่างสาสม อย่างไรก็ตามหากเราทำลายพวกมันในจังหวะเดียว มันจะง่ายเกินไปสำหรับเจี้ยนเฉิน เป็นผลให้เราควรจะกัดกินตระกูลเทียนหยวนทีละขั้นตอนและกลืนพวกมันทีละนิด เราควรทำให้พวกเขาเข้าใกล้นรกอย่างช้า ๆ ในขณะที่เต็มไปด้วยความไร้หนทางและความสิ้นหวัง มันจะไม่น่าสนใจมากกว่าการทำลายพวกมันโดยตรงหรือ ? ” ผู้อาวุโสระดับสูงกล่าว
