ซ่างกวนมู่เอ๋อถอนหายใจอีกครั้ง “นายน้อยประกายดาว เจ้าเป็นคนที่ไร้สาระมาก เจ้าต้องเข้าใจว่าตัวเองเป็นเพียงราชาเทพ และเกียรติยศทั้งหมดของเจ้ามาจากใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้า หากไม่มีใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้า เจ้าก็เป็นเพียงผู้บ่มเพาะที่มีความสามารถเพียงเล็กน้อย เจ้ามีความสามารถใดถึงได้ทำตัวหยิ่งผยองรึ ? ”
ซ่างกวนมู่เอ๋อไม่ได้โกรธเคืองเพราะเห็นแก่ใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้า นางเคยได้ยินจากบรรพชนวายุแห่งลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ว่าใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าเป็นพันธมิตรที่ดีกับบรรพชนสาม
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่ได้คิดจะให้อภัยนายน้อยประกายดาวเหมือนซ่างกวนมู่เอ๋อ คำพูดของนายน้อยประกายดาวทำให้เขาโมโหมาก ดวงตาของเขาเย็นชาเมื่อเจตนาฆ่าปรากฏขึ้น เขาพูดอย่างโหดเหี้ยม “เจ้าจะให้มู่เอ๋อคุกเข่าให้เจ้ารึ ? ชีวิตของมู่เอ๋ออยู่ในกำมือของเจ้ารึ ? ข้าไม่เชื่อว่าเจ้ามีความสามารถขนาดนั้น” เจี้ยนเฉินมาถึงข้างหน้านายน้อยประกายดาวในขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาคว้าคอนายน้อยประกายดาวโดยตรงและพูดว่า “ตระกูลเทียนหยวนของข้าไม่ต้อนรับเจ้า ไสหัวออกไป”
ด้วยเหตุนี้ เจี้ยนเฉินจึงโยนนายน้อยประกายดาวออกไปอย่างไร้ความปรานี
