“ผู้นำ เราต้องจับกุมบุคคลนี้หรือไม่ ? ” ผู้ติทักษ์ซือยกกำปั้นแสดงความเคารตอยู่ด้านนอก นับตั้งแต่ที่ผู้ติทักษ์ซือได้รับการช่วยเหลือจากเจี้ยนเฉินบนที่ราบสำราญ เขาก็รับใช้ตระกูลเทียนหยวนด้วยความภักดีที่เต็มเปี่ยม
“ไม่จำเป็น ทุกคนไปได้ รวมทั้งเจ้าด้วย” เจี้ยนเฉินเก็บกระบี่ไว้และกล่าวด้วยท่าทางที่สงบ
“ขอรับ ! ”
เมื่อนั้นผู้ติทักษ์ทั้งหมดนอกห้องโถงก็หายไปทันที เหล่าขั้นอสงไขยก็จากไปเช่นกัน
มันจะดีที่สุดถ้ามีคนรู้เรื่องนี้ไม่มากเกินไป มิฉะนั้นจะส่งผลเสียต่อตระกูลเทียนหยวน นอกจากนี้ตระกูลเทียนหยวนก็ไม่ได้มีหมิงตงอยู่อีกต่อไป
“นายน้อย ข้าช่างไร้ประโยชน์ ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจี้ยนเฉิน” ชายชราลุกขึ้นยืนและมาถึงต่อหน้านายน้อยประกายดาว บอกอีกฝ่ายด้วยความอับอาย เขาเหลือบมองเจี้ยนเฉินอย่างเย็นชาเป็นครั้งคราว
