พื้นทันที
เสียงของเขาทำให้ใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าได้สติกลับมา สายตาของเขาเปลี่ยนไปทันที เขามองไปที่นายน้อยด้านล่างด้วยสายตาที่ไม่อาจจะอธิบายได้ เขายังคงเงียบอยู่นาน
เมื่อเห็นว่าพ่อตัวเองไม่พูดอะไรออกมาอยู่นาน นายน้อยประกายดาวก็เริ่มสงสัยขึ้นมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นพ่อตัวเองแสดงท่าทีแบบนี้ออกมาในรอบพันปีที่เขามีชีวิตอยู่
แต่นายน้อยประกายดาวไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเข้าใจว่าพ่อของเขานั้นสูงส่งจนเย่อหยิ่ง หากพ่อของเขาไม่ได้พูด เขากล้าจะพูดอะไรออกมาเช่นกัน
“เทียนเหยา เจ้าบ่มเพาะมากี่ปีแล้ว ? ” จากนั้นไม่นาน ใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าก็ถามขึ้นมาช้า ๆ
“ท่านพ่อ ข้าเพิ่งบ่มเพาะได้พันปี” นายน้อยตอบกลับมาอย่างเคารพ
“แค่พันปี …” ใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าพึมพำ “พันปีนั้นสั้นแค่ไหนกัน ? มันอาจจะแค่พริบตาเดียว แต่เจ้ากลับขึ้นมาเป็นราชาเทพช่วงปลายได้ แม้แต่ทั่วโลกเซียนก็มีคนแค่หยิบมือที่มีพรสวรรค์มากมายเช่นเจ้า มันไม่ได้แย่หากเทียบกับข้าในอดีต หากข้าสร้างมิติใหม่เพื่อให้เจ้าเติบโต อนาคตของเจ้าก็จะไร้ขีดจำกัด”
ใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้าพูดถูก คนที่ขึ้นมาเป็นราชาเทพช่วงปลายได้ในเวลาพันปีนั้นมีแ
