การจากลา….” ทันใดนั้นผู้หญิงคนหนึ่งก็พูดขึ้นมา
ในหมู่ผู้คน เต๋ากงหมิงดูดีใจขึ้นมาทันที เขารีบพูดขึ้น “นายน้อย ที่ราบเมฆานั้นมีที่เหมาะสมให้ท่านไปฝึกฝน”
“ดี ข้าจะไปที่ราบเมฆในวันพรุ่งนี้…”
….
“อาจารย์จากไปแล้ว ! ” ผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัวรายล้อมไปด้วยแสงสว่าจ้าลอยอยู่ในมิติส่วนนอกในโลกเซียน นางมาพร้อมกับทะเลดวงดาวและกฎที่สั่นพ้องไปพร้อมกับนางราวกับว่านางหลอมรวมกับมิติโดยรอบ
นางคือองค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง
เศษดาวเคราะห์มากมายลอยอยู่ในทะเลดวงดาวที่ซึ่งอี้ซินยืนอยู่ มิติที่นั่นเองก็เพิ่งสงบลงเช่นกัน
“แล้วเจ้ายังไม่คิดอยากจะกลับไปรึ ? มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้าอีกต่อไปแล้ว ! ” ทันใดนั้นเอง อี้ซินก็พึมพำออกมาและยื่นมือเข้าไปในมิติ แขนของนางได้หายไปทั้งแขน
ในเวลาเดียวกันก็มีพลังงานอันน่ากลัวเพียงพอที่จะทำให้สิ้นหวังได้ปะทุขึ้นมาในเขตใต้ของที่ราบเมฆา มันทำให้ทั้งเขตสั่นไหวอย่างรุนแรง มันถึงกับทำให้ที่ราบเมฆาทั้งหมดสั่นไหวไปด้วย
ท้องฟ้าเหนือจักรวรรดิปิงเทียนแตกสลายออกและมีมือหนึ่งที่อัดแน่นขึ้นจากพลังงานได้พุ่งลงมามุ่งหน้าสู่ตระกูลเทียนหยวน
ปัง ปัง ปัง !
ค่ายกลรอบตระกูลเทียนหยวนไร้ค่าต่อหน้
