ผ่านการกลืนกินนั้นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นมาก่อนในโลกเซียน
ในโลกเซียน การบ่มเพาะต้องผ่านวิธีการต่าง ๆ และวิญญาณก็สามารถถูกกลืนกินด้วยวิธีการต่าง ๆ ได้และใช้มันเพื่อการเติบโต แต่มันไม่เคยมีทางลัดสำหรับกฎของโลก
ตอนนี้เจี้ยนเฉินไม่ได้สงสัยอีกต่อไปว่าทำไมหัวหน้าพิรุณถึงได้ใจดีกับเขานัก เขาเพ่งสมาธิสลัดความคิดอื่น ๆ ทิ้งไป ความคิดของเขาเพ่งไปที่ทะเลสติเพื่อทำการดูดซับวิญญาณของจักรพรรดิแมลงมิติ
ภายใต้การดูแลจากยอดฝีมืออย่างหัวหน้าพิรุณ เจี้ยนเฉินก็เลิกกังวล เขาไม่ได้กังวลว่าจะมีการตอบโต้จากวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงใช้ความพยายามทั้งหมดในการดูดซับวิญญาณนี้
แต่ไม่นาน เจี้ยนเฉินก็เริ่มกลัวขึ้นมา เขาพบว่าแม้ว่าจักรพรรดิแมลงมิติจะไม่มีสติแล้วและอ่อนแออย่างมากจากการโจมตีของหัวหน้าพิรุณ แต่เขาก็ไม่อาจจะดูดซับมันได้
แม้ว่ามันจะตายไปแล้วแต่มันก็ยังเป็นตัวตนระดับอัครสูงสุดในอดีตมาก่อน เขาเป็นแค่ยอดฝีมืออสงไขย ดังนั้นเขาจึงไม่ต่างอะไรจากมด จักรพรรดิแมลงมิตินี้เหมือนกับช้าง
การจะกลืนกินช้างได้ถือว่าเป็นไปไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
“เจ้าอ่อนแอเกินไป ดูเหมือนว่าข้ายังต้องช่วยเจ้าอีก” หัวหน้าพิรุณรับรู้ได้ถึงสถานการณ์ของ เจ
