่แปลกเลยที่ข้าไม่อาจจะมองอดีตหรืออนาคตของเจ้าได้ ข้าไม่อาจจะมองอะไรที่เกี่ยวข้องกับเจ้าได้ เจ้าเป็นตัวตนที่พิเศษจริง ๆ ” สายตาของหัวหน้าพิรุณกลับมาเป็นปกติ นางมองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาแปลก ๆ สายตานี้เต็มไปด้วยความตะลึงราวกับมองดูสัตว์ประหลาด
“พลังบรรพกาล แม้ว่าจะมีเพียงเศษเสี้ยวแต่มันก็ยังเป็นพลังบรรพกาล มันได้หลอมรวมเข้ากับวิญญาณของเจ้า นี่คือสิ่งที่คาดไม่ถึง ไม่ใช่แค่ในโลกเซียนแต่ทั่วโลกทั้งหกด้วย เจ้าถือว่าเป็นผู้เบี่ยงเบนคนแรกที่ปรากตัวตั้งแต่ที่ก่อเกิดจักรวาลขึ้นมา” หัวหน้าพิรุณถอนหายใจออกมา ความตกตะลึงที่นางรับรู้จากตัวเจี้ยนเฉินนั้นมากมายจนทำให้นางรู้สึกหวั่นไหว
“แม้ว่าการหลอมรวมกับพลังบรรพกาลจะทำให้วิญญาณของเจ้าเปลี่ยนไปอย่างน่าเหลือเชื่อ แต่โชคก็มักจะมาพร้อมกับภัยพิบัติ ข้ารู้สึกว่าอนาคตของเจ้าต้องลำบากอย่างมาก เจ้าจะพบกับภัยพิบัติหากประมาทแม้แต่เพียงเล็กน้อย” หัวหน้าพิรุณพูดขึ้น
เจี้ยนเฉินชื่นชมหัวหน้าพิรุณจากเรื่องนี้ หัวหน้าพิรุณเป็นยอดฝีมือระดับสูงของที่ราบสำราญจริง ๆ ไม่ใช่แค่แข็งแกร่งแต่ความรอบรู้เองก็ลึกซึ้ง นางบอกได้ทันทีว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตใมอนาคต
เจี้ยนเฉินยังคงมองโลกในแง่ด
