หลังจากนั้นเขาหันไปมองตามเสียงและพบกับสาวงามยืนอยู่ใกล้ๆ เขาค่อนข้างรู้สึกอึดอัดกับเรื่องนี้
หัวหน้าผู้อาวุโสของลัทธิปิศาจชั้นฟ้ากับเขาได้แอบเข้ามาในที่ซึ่งหัวหน้าพิรุณบ่มเพาะและขโมยกล้วยไม้ห้าธาตุที่มีค่าของนางไปรวมถึงโคลนวิญญาณและน้ำวิญญาณด้วย โดยจหลักเหตุผลแล้ว หัวหน้าพิรุณน่าจะทรมานเขาหรือไม่ก็ฆ่าเขาซะ
แต่หัวหน้าพิรุณกลับไม่ได้ทำให้เขาต้องตกที่นั่งลำบากเลยแม้แต่น้อย นางกลับช่วยเขาในการฟื้นฟูวิญญาณแทน
เขาไม่รู้ว่าน้ำสีเขียวนี่มันคืออะไร แต่เขาเข้าใจถึงคุณค่าของมันได้
เจี้ยนเฉินสับสนว่าทำไมหัวหน้าพิรุณถึงได้ใช้ของมีค่าแบบนี้กับเขา เขาไม่รู้เป้าหมายในการทำแบบนี้ของ หัวหน้าพิรุณเลยแม้แต่น้อย
“เจ้ากล้าดีจริง เจ้าเป็นแค่ยอดฝีมืออสงไขยแต่กล้าพอที่จะคิดแย่งชิงจักรพรรดิแมลงมิติ แม้แต่ให้มันเข้าไปในวิญญาณของเจ้า หากไม่ใช่เพราะข้า เจ้าอาจจะตายไปแล้ว มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะรอดไปได้” หัวหน้าพิรุณพูดขึ้น นางอยู่ห่างกว่า 100 เมตร ยืนอยู่ข้าง ๆ บ่อปลา นางก้มหน้าราวกับมองปลาในบ่อ น้ำเสียงของนางทำให้รู้สึกได้ว่านางสูงส่ง
นี่คือสิทธิที่สูงส่งที่สุดในที่ราบสำราญ
“หัวหน้า ทำไมท่านถึงช่วยข้า ? ” เจ
