มองไปที่นางด้วยซ้ำ
“เทมันลงไป” หัวหน้าพิรุณพูดขึ้นมา
“ได้ หัวหน้า” เย่อี้หานตอบกลับ หลังจากนั้นเขาก็เดินไปตรงหน้าเจี้ยนเฉิน เขามองไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งอยู่ในอ่างไม้ด้วยสายตาสงสัย เขาเข้าใจว่าเขาคิดยังไงอยู่ เขาได้แต่สงสัยในใจ “ชายคนนี้เกี่ยวข้องกับหัวหน้ายังไง ? ทำไมหัวหน้าถึงได้ให้ความสำคัญกับเขาและถึงกับใช้สมบัติสวรรค์ขั้นเทพกับเขาด้วย ? ”
แม้ว่าเขาจะสงสัย แต่เย่อี้หานก็ไม่กล้าถามอะไรออกมา เขาเปิดฝาขวดออกแล้วเทผงจากสมบัติสวรรค์ขั้นเทพลงไปในน้ำสีเขียวโดยไม่ลังเล
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็รู้สึกว่าวิญญาณของเขารู้สึกสบายอย่างมาก ผงที่ถูกเพิ่มเข้ามานี้ประกอบไปด้วยสมบัติสวรรค์ที่สามารถช่วยฟื้นฟูวิญญาณได้ แต่วิธีการใช้มันนั้นต่างกันออกไป
“มันเป็นสมบัติสวรรค์ขั้นเทพระดับสูงที่สามารถช่วยฟื้นฟูวิญญาณได้ แม้แต่อัครสูงสุดบางคนก็ต้องสู้เพื่อแย่งชิงมันมา ตอนนี้ข้าได้ใช้มันกับเจ้า เจ้าน่าจะฟื้นฟูบาดแผลทางวิญญาณได้ใน 3 วันเป็นอย่างมาก” น้ำเสียงอันเย็นชาของหัวหน้าพิรุณดังขึ้นมา นางยืนอยู่ข้างบ่อน้ำราวกับรูปปั้น นางเหมือนกับหลอมรวมเข้ากับโลก นางดูสูงส่งไร้เทียมทาน
แม้แต่ปลาในบ่อน้ำก็ยังแผ่พลังลึกลับออกม
