สุดท้าย จักรพรรดิแมลงมิติก็อ้าปากเล็ก ๆ ของมันแล้วคายวิญญาณของเจี้ยนเฉินกลับออกมา
หลังจากนั้นจักรพรรดิแมลงมิติก็เริ่มกินและคายวิญญาณส่วนหนึ่งของเจี้ยนเฉินอยู่นับครั้งไม่ถ้วน
เจี้ยนเฉินหยุดทำการโจมตีใส่จักรพรรดิแมลงมิติ พลังของเขาในทะเลสตินั้นมีจำกัด การโจมตีของเขาส่วนมากนั้นขึ้นอยู่กับวิญญาณของเขา
แต่วิญญาณของเขาเป็นแค่ขั้นอสงไขย ส่วนจักรพรรดิแมลงมิติเป็นขั้นอัครสูงสุด ความแตกต่างมันมากเกินไป
ดังนั้นมันจึงเหมือนกับการนำมดมาเทียบกับช้าง เขารู้สึกว่าเขาแค่ขีดข่วนให้จักรพรรดิแมลงมิติรู้สึกคันเท่านั้น
หากจักรพรรดิแมลงมิติอยู่ด้านนอก เขาอาจจะมีภัยระดับหนึ่งผ่านวิธีการต่าง ๆ ได้ แต่วิธีเหล่านั้นไร้ค่าเมื่ออยู่ในทะเลสติของเขา ผลก็คือเขาไม่อาจจะทำอะไรจักรพรรดิแมลงมิติได้เลย
“โชคดีที่จักรพรรดิแมลงมิติได้สูญเสียความฉลาดของมันไปและทำไปตามสัญชาตญาณ ไม่งั้นแล้วผลที่ตามมาต้องคาดไม่ถึงแน่ ๆ ” เจี้ยนเฉินแอบดีใจ เขามองไปที่จักรพรรดิแมลงมิติที่ทำการกินวิญญาณของเขาแล้วคายออกมาใหม่
เขารู้ดีว่าหากมันมีความฉลาดกับตัว งั้นมันคงมีวิธีต่าง ๆ ใช้เพื่อจัดการเขา เขาไม่มีอาจจะเป็นคู่มือของมันในการต่อสู้ทางวิญญ
