อีกครั้ง
ตอนนั้นเองจู่ ๆ หยดเลือดก็หายไป จักรพรรดิแมลงมิติเหมือนจะไม่ได้กินหยดเลือดนั่น มันหายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที
ต่อมาวิญญาณของจักรพรรดิแมลงมิติก็ได้บินทะลุแสงโดยรอบสะพานเชื่อมสวรรค์ตามวิถีโคจรของหยดเลือด
มันเป็นร่างที่เป็นภาพลวงตาที่หลอมรวมเข้ากับมติ ผลก็คือมันยากที่จะเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมันได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ว่าส่วนไหนคือหัว ส่วนไหนคือหาง
เจี้ยนเฉินขนลุกขึ้นมา เขาตะลึงกับวิญญาณสัตว์อสูรที่ล็อคเป้ามาที่เขา
แม้ว่าเขาจะไม่อาจจะเห็นดวงตาของจักรพรรดิแมลงมิติได้ แต่เขาก็รับรู้ถึงมันได้
เจี้ยนเฉินยังคงใจเย็น เขาปกปิดพลังของตัวเองอย่างระมัดระวัง เขารู้ว่าตัวเขาห่อหุ้มไปด้วยผงจากศพแมลงมิติซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงได้มีแก่นของแมลงมิติ ผลก็คือจักรพรรดิแมลงมิติเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นแมลงในเผ่ามันและไม่ได้โจมตีเขา
แต่หากเขาแผ่พลังของตัวเองในฐานะมนุษย์ออกมา เขาก็จะโดนจักรพรรดิแมลงมิติฆ่าอย่างไร้ปราณี
ในฐานะสัตว์อสูรมิติแล้ว จักรพรรดิแมลงมิติไม่ได้มีความฉลาดมากนัก เมื่อคิดรวมกับสภาพมันในตอนนี้แล้ว ความฉลาดของมันจึงน้อยลงไปอีก โดยพื้นฐานแล้วตอนนี้มันเหลือแค่สั