นที่บ่มเพาะก็ยังโดดเด่นถึงเพียงนี้
“ฮ่าฮ่า โคลนวิญญาณที่มีปราณหยานหวง หัวหน้าพิรุณมีกล้วยไม้ห้าธาตุที่ปลูกขึ้นในโคลนวิญญาณจริง ๆ ” ตอนนั้นเสียงของเซิ่งหมิงก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังบ้าน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความยินดีที่ไม่อาจจะปกปิดได้ เจี้ยนเฉินได้เดินออกจากบ่อไปมุ่งหน้าไปยังที่บ้านทันที
แต่เจี้ยนเฉินไม่รู้ตัวเลยว่าตอนที่เดินออกมาจากบ่อปลา ปลาตัวหนึ่งกลับเงยหน้าของมันขึ้น สายตาอันพร่ามัวของมันได้สะท้อนความฉลาดของมันอกมา
ตอนนั้นปลาเหมือนจะมีความคิดของตัวเอง มันมองไปที่เจี้ยนเฉินและพื้นที่ด้านหลังบ้าน สายตาของมันกลับดูเย็นชาขึ้นมา
แต่นี่คงอยู่แค่วินาทีเดียวเท่านั้นก่อนที่จะหายไป สายตาของมันกลับไปขุ่นมัวดังเดิมและเริ่มว่ายไปมาในบ่ออย่างไร้จุดหมาย
เจี้ยนเฉินได้ไปที่หลังบ้านและพบบ่ออีกอันทีกว้างประมาณ 10 เมตร มันได้แผ่ปราณหยานหวงออกมาจากบ่อนั้น
ดอกไม้ขนาดเท่ากับจานอยู่ใจกลางบ่อ มันพิเศษอย่างมาก มันมีดอกแค่ 5 อันโดยที่แต่ละอันนั้นต่างกันออกไป พวกมันมีสีของเหล็ก, ไม้, น้ำ,ไฟและดิน
“นี่คือกล้วยไม้ห้าธาตุรึ ? ” เจี้ยนเฉินหรี่ตาลง สายตาเขาสะท้อนความสนใจออกมา ด้วยกล้วยไม้ห้าธาตุนี้ มันก็สามารถแก้