่วมมือกันแต่เราก็ไม่อาจจะเป็นคู่มือของหัวหน้าพิรุณได้…”
“ถูกต้อง ตราบใดที่หัวหน้าพิรุณยังมีชีวิตอยู่ เราก็ไม่อาจจะแตะต้องจักรวรรดิเมฆทวีได้ ไม่งั้นแล้วเมื่อหัวหน้าพิรุณคิดจะแก้แค้น เราอาจจะหนีไปที่อื่นได้ แต่ตระกูลของเราต้องจบสิ้นแน่ ๆ…”
บรรพชนของกลุ่มต่าง ๆ ปรึกษากัน บางคนอยากที่จะโจมตีจักรวรรดิเมฆทวีในทันที
แต่ตอนนั้นเองกลับมีเมฆดำห่อหุ้มไปทั่วจักรวรรดิเมฆทวี สายฟ้าได้ส่องประกายและผ่าลงมาเกิดแสงสว่างจ้าและเสียงที่ดังสนั่น สายฟ้าอันน่ากลัวนี้เหมือนกับสร้างรูขึ้นมาบนท้องฟ้าได้
ที่ราบสำราญราวกับเกิดห่าฝนขึ้นมา ฝนนี้ครอบคลุมพื้นที่โดยรอบ มันไม่ใช่แค่เมืองหรือแค่เขตเดียวแต่เป็นทั้งห้าเขต
ตอนนั้นหากมีใครมองเข้ามาจากมิติภายนอก พวกเขาจะพบว่าทั้งที่ราบสำราญนั้นเต็มไปด้วยชั้นเมฆหนา ฝนที่ครอบคลุมทั้งเขตเอาไว้นี้อาจจะไม่ได้ดูพิเศษสำหรับคนทั่วไปแต่สีหน้าของยอดฝีมือระดับสูงต่างก็เปลี่ยนไปเพราะมัน
ตัวตนที่แข็งแกร่งหลายคนได้ปรากฏตัวขึ้นบนอากาศและมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“นะ นี่มันค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตที่แท้จริง หัวหน้าพิรุณกลับมาแล้ว หัวหน้าพิรุณกลับมาแล้ว..” ยอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นพ