คอยอยู่ที่นั่น พวกเขาพากันแสดงสีหน้าอึดอัดใจออกมา
แต่เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจพวกนั้น สายของเขาจับจ้องไปยัง 2 คนที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมา
สองคนนั้นเป็นผู้หญิง 1 คนและผู้ชาย 1 คน ผู้หญิงนั้นดูเหมือนกับเด็ก นางดูอายุประมาณ 12-13 ปี นางสวมชุดสีขาว ใบหน้าของนางดูบริสุทธิ์ นางดูเป็นผู้ใหญ่กว่าที่เห็นเล็กน้อย แค่มองก็เป็นไปได้ที่จะบอกว่านางคือสาวน้อยที่ยังโตไม่เต็มที่
ผู้ชายนั้นดูอายุ 17-18 ปี แม้ว่าเขาจะได้ดูแก่แต่เขาก็ดูเหมือนกับเคยฆ่าคนมามากซึ่งดูไม่เข้ากับอายุของเขาเลยแม้แต่น้อย เขายังมีกลิ่นคาวเลือดลอยออกมาจากตัวเขาด้วย
เขาเหมือนกับเทพสังหารที่ไร้ปราณีที่ซึ่งเพิ่งจะออกมาจากสนามรบ มันราวกับว่าตัวเขาอาบไปด้วยเลือดของศัตรูนับไม่ถ้วน
ทั้งสองคนคือ เสี่ยวจินและเสี่ยวหลิง
“พี่ใหญ่ ! ” เสี่ยวหลิงตาแดงก่ำทันทีที่เห็นเจี้ยนเฉิน นางตะโกนออกมาด้วยความดีใจและแปลกใจก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดเจี้ยนเฉินเอาไว้แน่น
“เสี่ยวหลิง ในที่สุดข้าก็พบเจ้า เจ้าสบายดีหรือไม่ตลอดหลายปีมานี้ ? ” เจี้ยนเฉินยิ้มออกมาและถามขึ้น เขาลูบหัวเสี่ยวหลิงด้วยความเอ็นดู
หลายสิบปีผ่านไปแต่เสี่ยวหลิงยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย นางยังคง
