ตอนนี้เขาสวมเกราะสีทองและมีผมสีทองพาดลงมาที่ไหล่ เขามีกลิ่นอายเลือดลอยออกมาจากตัว ไม่รู้ว่าเขาผ่านการทดสอบมามากแค่ไหนกัน เขาเหมือนกับเทพสังหารน้อย
“เสี่ยวจิน เจ้าโตขึ้นเยอะเลย ! ” เจี้ยนเฉินมองไปที่เสี่ยวจินและยินดีอย่างมาก แค่พลังที่เสี่ยวจินแผ่ออกมา เจี้ยนเฉินก็พบว่าพบว่าอีกฝ่ายคือคนที่สามารถแบกรับความรับผิดชอบเอาไว้ได้ เขาไม่ใช่เด็กน้อยคนเดิมอีกแล้ว
“ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นราชาเทพได้เร็วแบบนี้ เจ้าเป็นถึงราชาเทพช่วงกลาง” เจี้ยนเฉินมองระดับของเสี่ยวจินออกในทันทีและก็ต้องแปลกใจ
ความก้าวหน้าของเสี่ยวจินทำให้เขาแปลกใจจริง ๆ
“พี่ใหญ่ ข้าประสบความสำเร็จเพราะปู่เฉิง มันเพราะปู่เฉิงที่ให้ทรัพยากรมากมายกับข้าซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมข้าถึงขึ้นมาเป็นราชาเทพช่วงกลางได้เร็วเช่นนี้” เสี่ยวจินพูดขึ้น น้ำเสียงของเขาแสดงความเคารพที่มีต่อปู่เฉิง
แต่เสี่ยวจินเหมือนจะคิดบางอย่างออก เขาสีหน้าหม่นลงและถอนหายใจออกมา “น่าเสียดายที่มันยากจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพี่เสี่ยวหลิง ไม่งั้นแล้วนางคงได้เป็นราชาเทพแบบข้าหรืออาจจะเหนือกว่านั้น”
“หึหึ ข้าไม่ต้องการเป็นราชาเทพหรอก การบ่มเพาะมันน่าเบื่อ มันมีปู่เฉิงกับนาย
