ค้นในแหวนมิติของตัเวองและสุดท้ายก็พบยาถอนพิษทั่วไปอยู่ขวดหนึ่ง ก่อนจะป้อนมันให้กับผู้พิทักษ์ซือ
“พิษในตัวเขาอันตรายอย่างมาก ข้าไม่ได้มีความสามารถในการถอนพิษ ข้าทำได้แค่สยบมันไว้ได้ชั่วคราวและกันไม่ให้มันกระจายต่อ เราต้องหางูนั่นเพื่อถอนพิษ” ซูหรานมีสีหน้าเคร่งเครียดพร้อมกับเอามือออกจากหัวของผู้พิทักษ์ซือ
“นูบิส เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับต้นกำเนิดอสรพิษทองริ้วเงินนั่นบ้าง ? ” เจี้ยนเฉินถามขึ้นมา
นูบิสอยู่ในสภาพอ่อนแรงอย่างมาก เขายืนได้เพราะมีเฮยหยาช่วยประคอง เขาครุ่นคิดก่อนจะพูดขึ้นมา “ข้าไม่รู้ต้นกำเนิดของเขา แต่ข้าจำได้ว่าเขาบอกว่าเขารับใช้จักรวรรดิเมฆทวี”
“จักรวรรดิเมฆทวีรึ ? ” เจี้ยนเฉินพึมพำ เขาจำจักรวรรดินี้ไม่ได้
อันที่จริงแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่เขามายังที่ราบสำราญ เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลย
“ผู้นำตระกูล ไม่ต้องช่วยข้า ชีวิตข้าไม่มีค่าพอ ให้ข้าตายที่นี่เถอะ” ผู้พิทักษ์ซือลืมตาขึ้นมาด้วยสายตาเด็ดเดี่ยวราวกับว่าเขายอมรับความตายแล้ว
“ผู้นำตระกูล สิ่งเดียวที่ข้าไม่อาจปล่อยวางได้ก่อนที่ข้าจะตายคือนายน้อยตระกูลข้า ข้าหวังว่าผู้นำตระกูลจะดูแลนายน้อยแลกกับผลงานที่ข้าเคยสร้างให้กับตระกูล